باور به الزام محتوی کار هنرمند برای انتقال مفاهیم اخلاقی ، اجتماعی و انسانی را ندارم و اینکه بطن محتوی آثار هنرمند حتما باید حامل مفاهیم اخلاقی، اجتماعی و انسانی باشد. هنرمند در آفرینش هر فرم نابی که از جوشش شهودی و الهامی درونش که در تعامل با بیرون سرچشمه می گیرد باید رها باشد. ولی هنرمند چون فردی اثر گذار از جهانشهر که سرشار از چاشنی انسانی است چون کنشگری هنری از ممیزه های انسانیست بیشتر از یک فرد عادی نسبت به جامعه اش در قبال آزارهای و ستم های وارده بر مردمش تعهد دارد و باید آگاه باشد و کنشگری ممکن در جهت رفع تالمات انسانی و مبارزه با بیداد را داشته باشد.
می ستایم آن هنرمندان ایرانی را که با نرفتن بر سر سفره ننگین غاصبان زر و زور گویا ترین پیام انسانی را به خلیفه سفاک میزبان که در رویایی گرد آوری هنرمندان دست بوس درباری بود، دادند. آنها هنرشان زیبا است ، خودشان زیبا هستند و کردار زیبا بود و زیباترین خاطره در کنار مردم بودن را همیشگی کردند.