دنیایی عاری از  مین ( پاکسازی و پیوستن به کنوانسیون منع مین )

به یاد هزاران  قربانی و جانباخته کودک ، زن و مرد هموطنی که هیچ نقشی و منفعتی در ایجاد و تداوم حادثه خانمانسوز جنگ نداشتند ولی قربانی آثار بعدی این جنگ ناخواسته شدند که صدمات روحی و جسمی وارده  براین عزیزان هیچ گاه جبران پذیر نخواهد بود، این حرکت کوچک را آغاز کرده  ( پیمودن مسیر 450 کیلومتری سردشت - سنندج - مریوان همراه با نشاء 40 دانه بلوط ) وامیدوارم انگیزشی باشد در جهت  تلاش بیشتر همه ما در آغازی و تداومی  برای ایجاد همبستگی بیشتر همه نهادهای مردمی ،  فعالان مدنی و حقوق بشری کشور و توجه  بیشتر مجامع بین المللی ، منتقدان ودولت ها برای کمک و متقاعد کردن ﻣﺴﺌﻮلین کشوروسازمانهای  ﻣﺴﺌﻮل در این رابطه  جهت پیوستن کشورمان و کشورهایی که هنوز این معاهده را امضاء ننموده اند  به کنوانسیون جهانی 1997 منع مین ، برای تحقق دنیایی بدون مین ، حمایت از آسیب دیدگان و پایان دادن همیشگی به تکرار  فاجعه  مین های  ضد نفر زمینی  برای  داشتن جهانی عاری از مین

اقدامات زیر از ﻣﺴﺌﻮلین و مردم انتظار می رود :  

- تسریع در پیوستن به کنوانسیون جهانی 1997 منع مین ، تاکنون 156 کشور جهان این معاهده را امضاء نموده اند در حالی  که  کشورمان جزو دومین کشور مین خیز دنیا است هنوز که هنوز این پیمانامه  را  به امضاء  نرسانده است.

- مین روبی و پاکسازیی  هم مناطق مین گذاری شده و نیز مناطقی  قبلا پاکسازی شده ، با ملاحظه عوامل آب بردگی ، لغزش خاک و ریزش دامنه ها که مین هار را در بسیاری مناطق جابجا کرده است  پاکسازی علمی واستاندارد صورت گیرد (مناطق پاکسازی شده قبلی هنوز قربانی می گیرد) ، انجام این امر مستلزم استفاده از کمک ، امکانا ت و دانش کشورهای صاحب تجربه و اختصاص بودجه کافی در تسریع و انجام این ضرورت می باشد.

- حمایت مادی و معنوی دولت و نهادهای مردمی از قربانیان مین و تحت پوشش قرار دادن آنها در بنیاد جانبازان  و تحت حمایت قرار گرفتن  خانواده های جانباخته  در  بنیاد شهد و امور ایثارگران.

- آگاه سازی و آموزش ساکنین مناطق آلوده به مین تا زمان پاکسازی کامل مین های زمینی .

- کمک  نهادهای مردمی و فعالین مدنی برای حمایت از قربانیان مین و یاری رسانی به دولت برای انجام امور فوق ، همزمان پیگری و تلاش نهادها ی  مردمی جهت متقاعد کردن ﻣﺴﺌﻮلین و ارگا نهای مربوطه برای پذیرش معا هده منع مین و تسریع در اختصاص بودجه کافی برای اجرای اقدامات ذکر شده. 

رامان ظاهری -سردشت - اردیبهشت1395

سفر با دوچرخه از سردشت - سنندج - روستای نشکاش مریوان همراه با کاشت 40 دانه بلوط زاگرس در مسیر طی شده  با پیام (دنیایی عاری از مین ، پاکسازی و پیو ستن به کنوانسیون منع مین )

کردستان یکی از 5 استان مین خیز کشور است که بیشترین قربانیان مین را در ایران به خود اختصاص داده است.  

 روز 26 مهر ماه سال 93 سایه درخت گردوی روستای نشکاش بر خلاف روزها و سال های گذشته و آینده محلی آرام و زیبا نبود تا گشین و دوستانش در آنجا در کنارهم بازی کنند.روز 26 مهرماه 1393 7 کودک مریوانی از اهالی روستای نشکاش که مشغول بازی در سایه درخت گردوی روستا بودند که قبلا پاکسازی شده بود قربانی حاثه انفجار مین شده و و هر کدام از نا حیه خاصی از بدن  و دچار جراحت ، قطع عضو ، نابینایی و ناشنوایی شدند.

                                                                     گشين پايش را از دست داد اما اميدش را نه....
بر تك تك ما شهروندان ايراني است كه در كنار كودكاني باشيم كه تاوان جنگی را مي دهند كه در نبود آنها اتفاق افتاد و تمام شد  با سپاس از آرش خاموشي براي عكس هاي ماندگارش از كودكان مین 

                                                                                ( منبع   https://www.facebook.com/IranWithoutLandmines
 )       

فردا  بعد از ظهر دوشنبه 13 اردیبهشت ماه سفر خود را آغاز می کنم و از تک تک رفقای انجمن هه تاو که چون عضوی از خانواده هه تاو ما را از همفکری و همرا هی خود بهرمند سا ختند سپاسگذاری می کنم ، از آقای آلی رییس اداره ورزش و جوانان شهر ستان سردشت و آقای آقای فایق عبدالله زاده که از همکاری و موافقت آنها در این سفر بهره بردیم  تشکر می نمایم ، از آقای رئوف آذری فعال محیط زیست که دانه های بلوط را در اختیار بنده قرار دادن تشکر می کنم وسپاسگزارم از دوست هنرمندم آقای دلشاد خضری که از راهنمایی ها و ایده های زیبای ایشان در این راه بسیار بهره مند شدیم . و همچنین بسیار سپاسگزارم از کمک ها و راهنمای های آقای بهنام صادقی مدیر وبلاگ مین وزندگی که به ما وعده دا دند تراکت های آموزشی راجع به مین را در اختیار من قرار بدهم که در مسیر بین مردم توزیح  کنم و در اخراز خانم معصومه حاتمی که پلا کارد  زیبایی پیا م سفر منرا طراحی کردند سپاسگزارم.

        دیدار با رفقای انجمن هه تاو سردشت قبل از عزیمت                                                      

                                          

 

                  استقبال گرم و صمیمی دوستان انجمن پاژین بانه که مرا تا موقع حرکت از به سوی سقز بدر قه نمودند و با  همراهی آنها در کانی جلال
                                                                                                            4 دانه بلوط کاشتیم 

               مسیر سردشت - بانه بعد از دارساوین روز اول حرکتم به سوی سنندج - مریوان

نزدیک غروب به بانه رسیدم صبح روز بعد در بانه قبل از حرکت با استقبال دوستان انجمن پاژین مواجهه شدم و باعث ایجاد انرژی و انگیزه بیشتری در من شدند شب دوشنبه 13 اردیبهشت به ایران شاه رسیدم و الان تا آخرین لحظه در کافی نت کلیک رایانه در شهرستان دیواندره هستم گزارش دقیق تر  بعدا را برایتان می فرستم ، در تمام این مدت با مردم ارتباط برقرار کردم و مورد استقبال واقع شدم تراکت های پیام سفر که برای من مانند یک رسانه چاپی بود که مستقیم به آنها می دادم و مردم با علاقه انها را می خواندند و جهت مطالعه دیگران پیش خود نگه می داشتند و من هدفم را پیگیری و ایجاد تداوم و خواست مردم و نهادها برای ترغیب کردن مسئولین و همبستگی تمامی نهاد ها ی مردمی و دولتی برای حل اساسی این موضوع  است تمامی روستاهای که در مسیر جاده بودند حداقل با یکی از آنها همصحبت می شدم در اکثر روستاها چند نفر از آنها یا جان خود را از دست داده بود یا مصدوم شده بودند هر چی از سقز دور می شدم از شدت آلودگی کمتر می شد ولی بازهم حوادث مین آنجا هم رخ داده بود تمامی کسانی که با آنها صحبت کردم راجع به پاک سازی مین می گفتند  که هیچ کارایی نداشته و مناطق پاکسازی شده غیر قابل اطمینان هستند و افراد زیادی می گفتند که زمین های آلوده را با بولدوزر زیرورو کرده و سپس با خاک پوشانده شده اند ولی هیچ کس جرات عبور از مناطق را ندارد وهنوز قربانی انسانی و دام در این مناطق دیده می شود جالب است بسیاری از قربانیان در سنین کودکی و خردسالی بوده اند که بر اثر کنجکاوی با اشیاء یافته شده قربانی شده بودند .با میکائیل از دیواندره  هم صحبت شدم میگفت چند سال پیش دو برادر بر اثر همین کنجکاوی ها مینی را پیدا کرده بودند و به منزل آورده و دم در خودشون با وزنه 3 کیلویی روی اون کوبیده بودند که متاسفانه هر دو برادر جان خود را از دست دادند و یک خواهر و برادر دیگر که در حیات خانه خود بودند مجروح شدند.

                                                                      کودکان رشید آباد 3 کیلومتری دیواندره

  نشاء بلوط به همراه کود کان رشید آباد دیواندره

                                                                  کودکان کانی سور بانه

 

                                                                     جاده ایرانشاه دیواندره

  ساعت نزدیک به 8 شب است و من  دیواندره را به سمت سنندج ترک میکنم .روز بعد به سنندج رسیدم و مورد استقبال گرم و دوستانه انجمن ماف سنندج که شاخص ترین وفعالترین  انجیو ی در زمینه مین و آموزشها یپیشگرانه در استان کردستان بود ه است قرار گرفتم و در زمینه برنا مه سفر از را هنما یی های خوب آنها استفاده نمودم. از آقای جبار طهماسبی مدیر انجمن گل دریافت کردیم.

من و دوستان  انجمن ماف سنندج در دامنه کوه آبیدر

گذر از روستایی نگل  

بعد از مدتی سنندج را به مقصد شهر مرزی و آسیب دیده مریوان ترک کردم هرچه بیشتر به شهر سروآباد نزدیک می شوم سر سبزی  طبیعت بیشتر می شود ولی متاسفانه  به همان اندازه آسیب دیدگی در آ ن مناطق هم شدت می یابد.

15 کیلومتری مریوان

در  19 اردیبهشت از بدو ورودم به شهرستان مریوان مورد استقبال غیر منتظره  گرم و صمیمی  واحد پیشگیری اداره بهزیستی   مریوان قرار گرفتم و آقای شیر کو بهمنی ،خانم پروین زبیحی و خواهر ایشان خانم پروین زبیحی فعال مدنی در زمینه حقوق زنان و کودکان و جمعی دیگر از کار کنان  بهزیستی در آنجا حضورداشتند.                                                                                                                                       

امروز 20 اردیبهشت ماه 1358 برای بازید از کود کان قربانی مین در روستای نشکاش که در 27 کیلومتری مریوان قرار دارد با دوچرخه حرکت کردم  ، مسیر روستا گر از تپه های سرسبز و جنگلی بود و در سمت چپ من رود خانه گردلان جاری بود و مدا وم صدای سمفونی قور باغه ها شنیده می شد با هما هنگی های قبلی در ورودی روستا با خاتو پروین زبیحی فعال مدنی در حوزه حقوق کودکان وزنان  که در این سفر ایشان زحمات زیادی برای برنامه ریزی و فراهم کردن دیدار باکودکان نشکاش برایم کشیدند و خاتو احترام عشقی مدیر عامل تعاون روستایی مریوان و  کاک حسین قادری از فعا لان مدنی این شهر هستند به هم ملحق شدیم ساعت 2 بعد از ظهر به همراه کودکان قربانی مین روستای نشکاش و خانواده ها یشان به محل حادثه انفجار مین که نزدیک تنه درخت گردوی در داخل روستا بود رفتیم و پلاکارد پیام سفر را در نقطه دقیق  انفجار مین قرار دادیم وگروهی عکس گرفتیم ، از سوی کود کان نشکاش گل هدیه گرفتیم  و 4 عدد ربع سکه بهار آزادی و4 سکه یک گرمی طلا به همراه گل به 8 کودک  قربانی مین اهدا نمودیم که 5 کودک در دیدار امروز از نشکاش حضور داشتند و روز بعد به دیدار 3 کودک بعدی رفتیم وهدا یای آنها را نیز تقدیم کردیم این هدایا توسط دو نفر از دوستان نیکوکار  انجمن هه تاو سردشت خاتو کوردستان  محمدی و کاک رئوف شافعی برای اهدا به کودکان مین نشکاش تهیه شده بود  سردشت  تهیه شده بود . پس از صرف شیرینی به ازایی 8 کودک مصدوم مین که در برنامه بازدید من بودند و5 نفر از آنها حضور داشتند 8 دانه بلوط را در اطراف محل حادثه کاشتیم سپس دونامه از سوس کودکان مصدوم نشکاش خطاب به ریس جمهور دریافت کردم که من از طریق نماینده سردشت - پیرانشهر  نا مه های آنها رابه دفتر ریاست جمهوری برسانم .در همان مدت کوتاه  صمیمیت زیادی بین ما وبچه های  ایجاد شده بودو  لبخند رضایت  آنها و خوشحالی که در چهره کودکان دیدم بهترین لحظاتی بود که من در این سفر تجربه کردم.                
                                                                                                                                  
                                                                            

                                                        

                                                          مسیر 28  کیلومتری مریوان نشکاش

                                                              ورودی روستای نشکاش

                 اهدای گل و سکه طلا که از که سوی دو نفر از دوستان نیکوکار انجمن هه تاو سردشت تهیه  شده بود به کودکان آسیب دیده 
                                                                                       روستای نشکاش

                                                                 نشاء  7 دانه بلوط با دستان  کودکان آسیب دیده روستای نشکاش                     

قراردادن پلا کارد پیام سفر (جهانی عاری از مین ) در نقطه دقیق انفجار مینی که کنار درخت گردوی داخل روستای نشکاش    منجر به قربانی شدن 7 کودک در آنجا شد.

 

                                                                          دریافت گل از سوی کودکان مین روستای نشکاش

                                                                                                اهدای هدیه به گشین از کودکان قربانی مین روستای نشکاش               

                                                                                             اهدای هدیه به خبات از کودکان مین روستای نشکاش 

گشین و بهنوش ازکودکان مصدوم روستای نشکاش

دیدار امروز سه شنبه 21 اردیبهشت 95 از قرشید قربانی مین لنگریز و ا هدای هدیه

امروز 21 اردیبهشت درپارک شانو مریوان با آلا و کوهسار به همراه خانواده ها یشان

اهدای هدایای الا و کوسار

آلا و کوسار

                                                               پارک شانو مریوان دیار با آلا و کوساربه همراه خانوا ده هایشان 

امروز روز سه شنبه 21 اریبهشت ماه آخرین روز حضورم در مریوان به روستا های گا گل و زویران و لنگریز رفتم و به رسم یادبود با آلا و کوسار و فرشاد نیز که از کودکان قربانی مین بودند دیدار کردم وهدا یا یی که  از سوی دوستان انجمن هه تا و سردشت تهیه شده بود به آنها تقدیم نمودمامروز  21 اردیبهشت ماه نامه ای از سوی خودم برای ریس جمهور و استاندار استان کردستان آماده کردم که امیدارم نماینده سنندج این  نا مه را به همراه  دو نامه دریافتی از دوکودک نشکاشی که دریافت کردم به ایشان ارایه دهد و نمایند گان استا نهای آذربایجان غربی ،کردستان ، کرماشان ، ایلام و خوزستان  و دیگر استانهای آلوده به مین تلاشی جدی و پیگیرانه را جهت مطر ح کردن و این ریشه ای این مساله و پایان دادن به  این فاجعه شروع نمایند.

از تمام دوستان  و پایگا ههای خبری که  که به وبلاگ من سرزدند سپاسگذارم و پوزش می طلبم به سبب بی نظمی ایجاد شده کهبه  دلیل آن عدم دسترسی من به اینترنت و زمان  کافی  برای تایپ و ارسال مطالب به و جود آمده بود.  شرح و گزارش مفصل سفرم را به زودی منتشر و در اختیار دوستان قرار خوا هم داد. از تمام دوستان هه تاوسردشت که در این مدت همراه من بودند تشکر می کنم  و اقای بهنام صادقی ازفعالین حوزه مین ومدیر و بلاگ مین و زندگی که کمک و راهنمایی های زیادی به من کردند سپاسگزارم واز تمام دوستان انجمن پاژین بانه ، ماف سنندج و واحد بهزیستی مریوان که به استقبال من آمدند و به من کمک کردند سپاسگزاری می کنم و از خاتو پروین زبیحی و کاک حسین قادری که زحمت تدارک و برنامه ریزی دیدار با کودکان قربانی را به عهده گرفتند تشکر می نمایم.

به امیدجهانی عاری از مین 

 بسمه تعالی

 ریاست محترم جمهوری جناب اقای حسن روحانی

 باسلام

اینجانب رامان ظاهری عضو انجمن هه تاو سردشت که نهادی مردمی در زمینه حقوق شهروندی است مسیر 450 کیلومتری سردشت- سنندج - مریوان را با پیام (جهانی عاری از مین، پاکسازی و پیوستن به پیمان نامه منع مین) با دوچرخه رکاب زدم، در تمام طول مسیر با مردم ارتباط داشته ام و به درد دلها و  وضعیت آنها گوش می دادم، هیچ روستا و آبادی در طول این مسیر ندیده ام که قربانی این حادثه در حال تکرار نباشند و چه بسیار خانواده هایی که بر اثر از دست دادن فرزند خود دچار افسردگی ، فقر و بحران روحی شده اند ، کودکان ، جوانان و دخترانی که تا دیروز کوه می رفتند ورزش می کردند و رویای زندگی خوبی داشتند ، ناخواسته تمام دنیای آنها دگرگون شده و دچار دردناک ترین آزارهای انسانی شده اند، کسانی که مظلومانه هیچ کنش و نفعی در ایجاد و تداوم حادثه جنگ نداشته اند و بسیاری از آنها حتی در آن دوران به دنیا نیامده بودند، اما قربانی مین شده اند.  در اينجا به دليل محروميت وفقر اقتصادي خانواده ها  جهت کمک به معيشت خانواده کودکان خود را دنبال چراي دام ،  کار در مزرعه و حتي کولبري مي فرستند و متاسفانه قرباني مين هاي جمع اوري نشده و مناطق درست پاکسازي نشده مي شوند  ، مناطقي که  قبلا پاکسازي شده  هنوز قرباني مي گيرد و به درخواست هاي مردم براي پاکسازي مجدد پاسخي داده نمي شود و همچنان حوادث بعدي تکرار مي شود. دردناک تر از همه به جای کمک روحی و مادی همه ما به قربانیان، برخورد بیرحمانه جامعه و نهادهای مرتبط با فرد قربانی بوده است ، کادر درمانی و پزشکانی  که از پذیرش و درمان قربانی عضو از دست داده، به دلیل نداشتن پرداخت هزینه نقدی در هنگام مراجعه  قربانی به مراکز درمانی سر باز زده اند و بسیاری از خانواده های قربانی که برای امرار معیشتشان ، در مناطق محروم دست به کولبری زده و بر اثر صانحه مین جان خود را از دست داده و یا قطع عضو شده اند، هنگام مراجعه آنها و خانواده هایشان به نهادهای دولتی برای تحت پوشش قرار گرفتن در بنیاد شهید و جانبازان تهدید به حبس و جریمه نقدی بابت خسارت جهت از بین بردن مین ها شده اند به این سبب که این قربانیها می خواسته اند غیر قانونی از مرز خارج شوند . برخلاف میادین مین در استانهای غربی و جنوب غربی کشورکه  محدوده خاص و مشخصی از مناطق مرزی را در برگرفته است، اوضاع در مناطق کردستان و  شمال غرب کشور به مراتب وخامت بارتر است  زیرا میادین مین در تمامی مناطق مسکونی و حتی در مراکز استانی و در قلب مناطق روستایی، این تله های مرگ در کنار انسانها وجود دارند، در تمام مسیرهایی که اینجانب از آنها گذر کرده ام، کمتر جایی پاکسازی اصولی صورت گرفته بود و هنوز در این مناطق مردم قربانی مین می شوند ما مردم و نهادها همگی در ایجاد و تداوم این وضعیت که منجر به قربانی شدن این افراد شده است مقصر هستیم  ورای این علت ما مردم و نهادهای دولتی تعهد اخلاقی و انسانی داریم که برای پایان دادن به این فاجعه تلاش نماییم.

در هر شرایطی استفاده از مین ضد نفر از سوی نظامی برای نظامی و برای غیر نظامی پذیرفتنی نیست و رفتاری است دور از کرامت انسانی و شریف بودن انسان که بخواهد ابزاری این چنینی برای قطع عضو ، نابینایی ، و قتل انسان بکار گیرد.                  

در جایگاه شما که بزرگترین نهاد اجرایی در کشور هستید و رییس جمهوری با حمایت و پایگاه مردمی بالا می باشید. تعهد و وظیفه شما در حمایت از حقوق انسانی افراد و اجرای قانون اساسی کشور که به حفاظت از جان و مال مردم تاکید دارد بیشتر است.                                

از شما تقاضا دارم تمام تلاش خود را پیگیرانه جهت پیوستن کشورمان همچون اکثر کشورهای جهان به پیمان نامه منع مین ضد نفر اتاوا بکار بگیرید برای ایجاد تخصیص بودجه کافی جهت پاکسازی اصولی و استاندارد میادین مین با به کار گیری متخصصین با تکنولوژی بالا اقدام نموده و کمک شود قربانیان تحت پوشش بنیاد شهید و بنیاد جانبازان قرار گیرند و حمایت های روحی و روانی بخصوص از کودکان قربانی مین جهت کاهش دردهای آنها و برگشت به جامعه صورت گیرد.                                                                                                                

به امید جهانی عاری از مین .

                                                                                                                                          با سپاس فراوان 
                                                                                                              رامان ظا هری اردیبهشت 1395

                                                                                                                                                         رامان ظاهری 21 اردیبهشت 

 

خبات کریمی از مصدومین روستای نشکاش

امروز بعد از برگشت به سردشت مورد استقبال رفقای خوبم در انجمن هه تاو سردشت و تنی چند از اعضای شوراری شهر شهرستان سردشت  و ریس تربیت بدنی و ادره جوانان سردشت  قرار گرفتم و تا رفتن به خانه من را همراهی کردند از همگی آنها که در این مدت به من کمک کردند و به من انگیزه دادند و از همفکری و راهنمایی هایی آنها استفاده کردم سپاسگزارم.                                                                                                                                                                                                                                          

خانواده کاک هیوا که از اهالی چور و ننه مریوان نزدیک روستای نشکاش هستند که دارای طبیعت بسیار زیبایی است ، امروز به همراه دیگر رفقا به دیدار من آمده بودند و امروز مطلع شدم که در سردشت زندگی می کنند ، و خبر رفتن من  به نشکاش  را شنیده بودند ، امروز برایم گل آوردند.

 

عکس: رامان ظاهری، مکان : سردشت بازارگیاهان بهاری و محصولات روستایی 

 

 

 

عکس : رامان ظاهری ، مکان : سردشت بازار سنتی گیاهان بهاری