۱۳۹۵ مهر ۱۰, شنبه


آیا دیدن عکس ها و تصاویر تراژیک مظلوم ترین مردم دنیا در ثبت شده شده ترین نسل کشی تاریخ ، کمک خواهد کرد به مقابله و موضع گیری ما در برابر جنایت ، یا کنش جنایت از سوی دیگران و مشاهده  تصاویر آن ما را عادت خواهد داد به  پذیرش ، عادی دانستن و تحمل مشاهده جنایت های بشری ؟ بعضی از تصاویر فاجعه تراژیک سوریه که در رسانه ها و دنیای مجازی انتشار می یابند خارج از توان مان هستند. آیا نباید تا هنگام حصول اطمینان از داشتن نتیجه مفید در بازتاب آنها احتیاط نمایم . هنگامی که در  آغاز انقلاب سوریه  کشتاری چند هزار نفری در درعا و دوما صورت می گیرد رسانه ای غربی و در کشورهای قدرتمند بیشتر معترض بودند به کشتار و موارد نقض حقوق بشر را در این کشور  بیشتر بازتاب داده و محکوم می کردند. و لی هنگامی که کشتار به دهها هزار نفر رسید سکوت آنها  بیشتر شد و اکنون که به صد ها هزار نفر رسیده است گویی همگی گنگ و لال شده اند.

رامان ظاهری - سردشت - مهرماه 1395

تصویر زیر صحنه مادر و کودک حلبی را بعد از بمباران هوای نیروهای هوایی روسیه و رژیم اسد را نشان می دهد. پناه گرفتن این مادر و فرزند در پتو هم نتوانست جان آنها را نجات دهد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر