ترکیه وممکن های پسا کودتاه

این فرض متصور بود که ترکیه  با وجود همه ضعفها در وضعیت سیاسیش  علی رغم ایران که دارای ساختاری  خشک و منجمد است ، وضعیت نیمه دمکراسی آن   دارای روندی امیدی بخش و تکامل جو است ، ولی اوضاع پسا کودتاه یا پسا اجرای کودتاه ، بسیار نگران کننده است رسانه های خبر از اخراج 50  هزار نفر از کارمندان و کارکنان  در مناصب مختلف کشوری و لشکری ترکیه را می دهند ، حکومت پسا کودتاه راه مدارا ، بازنگری خود و وفاق ملی را برای برون رفت از این بحران در پیش نگرفته است و این وضعیت سه احتمال را به ایجاد می کند : آیا این بی رحمی ، خصومت ، انتقام جویی  و عدم مدارای  اردوگان  نشانه معکوس شدن  امید و  پروسه تکاملی به سوی دمکراسی در ترکیه نیست و خطر استقرار سلطه استبداد دینی را را تجسم نمی کند واینکه  آیا اردوگان در نهایت می تواند با قدرت ، ارعاب و فشار توجیه گیرنده از کودتاه  این استبداد را تحقق ببخشد و دیگر جریانها را به رانده شدن و انفعال بکشاند. و یا شاید تنش  شکاف بین جریانهای غالب و مغلوب  به آشوب و جنگ داخلی خواهد انجامید ؟  بهترین نتیجه این است که  بنیانهای نیمه دمکراسی ترکیه به جهتی غالب باشند که رویکرد خطای مواجه  اردوگان پس از کودتاه باعث معکوس شدن پروسه دمکراسی و سلطه جریان سرکوبگر نخواهد شد و سبب انفجار داخلی هم نخواهد گردید و جامعه ترکیه این شوک تحمل  نموده و خواستها و  مطالبات جریانهای مختلف  توسط کنش های دمکراتیک پی گیری خواهد شد.

 به امید همزیستی مسالمت آمیز و برابر در بین همه جریانها و اقوام ترکیه در سایه تحقق نظامی دمکراتیک*

  رامان ظاهری _ تیرماه 1395